Tar lett på eitt av kyrkjas skjøraste kompromiss

Er det frykt eller låge forventingar som gjer at dei aller fleste i Den norske kyrkja berre lukkar augo og går vidare uansett kva som blir sagt frå toppleiinga i kyrkja?

Denne veka tok avisa Vårt Land fram nokre mildt sagt oppsiktsvekkjande utsegner frå Oslo-biskop Kari Veiteberg som fall i ein sofasamtale i samband med Oslo Pride i juni i år. No, fleire månadar seinare, er framleis biskopens hjartesukk interessant, fordi det synleggjer kva sprengstoff med lang lunte som i realiteten ligg klart i eit kyrkjemiljø kjent for kompromisskunst og dialog for delikate problemstillingar.

«Jeg tenker at jeg ikke kan ansette et menneske som ikke vier alle», var biskopens openhjartige ord i sofaen på Pride. I etterkant har ho nedjustert til «høgttenking om kva retning kyrkja bør ta».