Det trengst ein plan mot antisemittisme

Kor­leis få sje­fen til å gå for eit for­slag «ne­dan­frå»? Sva­ret er ofte dette: Pre­sen­ter for­sla­get slik at han trur han/ho har komme på det sjølv. Det gjer for­skjel­len.

Kris­te­leg Folke­par­ti har frå vin­te­ren 2011 årleg lagt fram for Stor­tin­get for­slag om ein hand­lings­plan for å be­kjem­pa anti­se­mit­tis­me. Årets for­slag var fram­me i Stor­tin­get denne veka. Men igjen stod par­ti­et ålei­ne om pla­nen. Kan godt henda at KrF skul­le vore flin­ka­re til å bruka tak­tik­ken ova­for - lagt meir vekt på å hjel­pa re­gje­rin­ga til å tru dei hadde komme på det sjøl­ve. Men i na­sjo­nal­for­sam­lin­ga ven­tar vi meir edru rea­lis­me enn slikt po­li­tisk spel. Det er høgst be­kla­ge­leg at ikkje heile Stor­tin­get nå manar seg opp til å gje Re­gje­rin­ga ty­de­le­ge sig­nal at det sna­rast må på plass ein kon­kret hand­lings­plan mot anti­se­mit­tis­me - rase­ba­sert hat mot jødar fordi dei er jødar.

Det er eit for­nuf­tig for­slag KrF la fram (12. nov. 2013) og som altså blei be­hand­la tys­dag. Dagen pre­sen­ter­te for­sla­get 13. mars, og eg gjen­tek det her i par­ti­et sin eigen ord­lyd med dei fem punk­ta: